Vrijdag 10 november

Vanmorgen werden we om 8 uur gewekt. Om 6.15 uur schrokken we wakker want Gerrit zat rechtop in bed: Het is al 8.15 maar hij had zijn bril natuurlijk niet op. Na een lekkere douche de koffers voor onze hotelkamer gezet. Deze worden elke ochtend opgehaald en naar de bus gebracht. Het ontbijt was uitgebreid. Ook warm net als we in Londen kregen, maar ook brood, en verschillende zuivelproducten. Op een gegeven moment ziet Gerrit de buurvrouw die tijdens de vliegreis naast hem zat en naar haar dochter in Kaapstad ging, zitten. We hebben even een praatje gemaakt. Toevallig dat wij deze mevrouw, Jacky, weer zagen. We moesten gelijk kennis maken met haar dochter en kleinzoon die er ook ontbeten. Ze heeft ons een eetgelegenheid in Capetown, Kaapstad aanbevolen, Gold genaamd en als we daar heen gaan moeten we de groeten van haar aan MamaBee doen. Dan krijgen jullie banalers gedaan om het jullie zo aangenaam mogelijk te maken, zei ze. Nou, het zal ons benieuwen...
Om 9 uur zijn we naar Sowetu gegaan. We konden een mountainbike pakken en met een groep van 24 fietsers vertrokken. Een gids reed voorop. Follow the leader! Onderweg verscheidene stops gedaan. Het was enorm confronterend om te zien hoe de mensen daar leven. Kleine kindjes allemaal zwaaien op hun blote voetjes in de afval en puinstraten. Verschrikkelijk. Er werd ons afgeraden geld of snoep te geven. De kippen, kuikens en geiten lopen zo in de stinkende afvalhopen. In zo’n klein hokje wonen wel 10 mensen. Veel hekwerk met prikkeldraad en kleine verkoopstalletjes. Het was vreemd om te zien dat aan de ene kant van de straat een krottenwijk was en de andere kant waren redelijke huisjes. De gids vertelde dat Nelson Mandela er voor had gezorgd dat er huizen gebouwd werden, maar er zal nooit iemand in komen te wonen want de huur kunnen de mensen niet eens betalen.
Onderweg bij een stop kregen we een lokale versnapering. Een fat cake. En wat was het? Een soort oliebol en smaakte heerlijk.
Daarna naar het huis van Mandela gefietst. Er was nog een groep dansers op straat die hun cd wilden slijten. Na de fietstocht, die 2,5uur duurde en soms erg vermoeiend was want het was af en toe een beste klim.
We kregen een lokale lunch aangeboden. Dit hield in een homp brood of plakrijst met wortelsalade, kip, braadworst of beef. Het smaakte voortreffelijk. Het waaide een warme wind. Om 14 uur gingen we richting Pretoria. Je weet niet wat je ziet op de snelweg. Vrouwen zitten achterin zo los in een pick- up. Kleine kinderen in kleine volkswagenbusjes gepropt, schilder die achterop met zn verfspullen in een pick-up op de snelweg rijdt, een auto afgeladen met afval, je kunt het zo gek niet bedenken.
We reden naar het Voortrekkersmonument. We waren net uitgestapt toen het begon te stortregenen en onweren, maar dit was zo over. Een deel van de groep ging het restaurant in en een deel, o.a. wij, ging gelijk rondkijken. Het was een groot monument waar je ook binnen kon kijken. Bovenin had je mooie vergezichten en de tuin eromheen was prachtig. Tegen 17 uur reden we verder. Onderweg nog gestopt bij Union Monument waar een enorm beeld van Mandela stond. Pretoria is een mooie stad met lange lanen met mooie paarse bloesem aan de bomen. Hier ook nog voor een fotomomentje gestopt. Om 19 uur kwamen we bij hotel Zulu Nyala aan. Het was donker, maar ze zeggen dat het hier fantastisch uit ziet. De kamers zien er in ieder geval heel mooi en chique uit. Het eten smaakte ook prima. Lamsvlees, kip, aardappelpuree, nasi, salades, spinazie, en verschillende toetjes. Op dit moment zitten we aan een kopje koffie op de hotelkamer. Morgen worden we om 6.15 uur gewekt , want we moeten om half 8 vertrekken.
Dus welterusten!

Oh ja, mijn nagels zijn rose gekleurd hoor! De foto’s zijn van de volgende ochtend dus dag 4 al om 6.30 uur.