Zaterdag 18 november

Zaterdag 18 november
Vanmorgen ging om 6 uur de wekker. Het ontbijt duurde erg lang vergeleken bij andere hotels. Het personeel stond bij het toast apparaat en bij de andere hotels kon je dit zelf doen. Wel net zo snel. Nu stond er een rij met allemaal wachtenden. Mijn verslag van gisteren heb ik vanmorgen in de bus opnieuw moeten typen. Ik had het al getypt, maar kan het nergens weer vinden. Helaas, want de reisleider had onderweg een heleboel verteld wat ik gelijk getypt heb.
Rond 7.45 uur reden we weg. Door Zululand, een wat beduidend meer groen landschap. Het is hier de vruchtbaarste grond. Het ziet er allemaal wat “luxer” uit, wat betere huisjes zeg maar en iedereen heeft wat ruimte om het huisje om geiten en schapen te houden. De mensen slachten deze meestal zelf, ritueel of niet. We rijden vandaag eerst 300 km richting Durban. Onderweg er naartoe 2x gestopt. De snelweg loopt door Durban. Wat een contrast in Durban. Mooie huizen en ook hele sloppenwijken.
We gingen nog langs Howick bij een museum van Nelson Mandela langs. In dit plaatsje was Mandela destijds opgepakt. Hier een klein uurtje rondgekeken en weer in de bus gestapt. Hier was het erg groen met bomen, bedoeld voor papier.
De reis duurde vandaag zo’n 500km, erg lang, we gingen richting Drakensbergen. Deze keer ging er een boekje met Zuid-Afrikaanse versjes de bus door. Tjitte las er nog een versje uit voor. Op 1700 meter hoogte boven de zeevlakte. Hoe hoger we reden, hoe mooier de groene valleien met hoge bergen. We zagen op de bergtoppen sneeuw liggen. Hele mooie vergezichten waar we af en toe stopten om een foto te trekken, zo noemen onze Belgische Sofie en Katrien het.
Om 16.30 uur kwamen we bij hotel Gooderson Drakensberg Gardens aan. Het is een Golf & Spa resort.
We wilden even van de reis bekomen, hebben een kopje koffie op de kamer gedronken, het was nu nog licht, dus een rondje over het resort gemaakt. Er is een buiten- en binnenzwembad. Vanalles te doen, maar we hebben er toch geen tijd voor. Het eten was om 18.30 klaar. Het was dit keer een heerlijk buffet. Geen braai, maar heerlijk eten. Nie dat een braai nie lekker is, maar als je dit al een week gehad hebt, wil je wel eens iets anders.
Wat erg hè? Nu ik dit zo typ, moet ik aan de arme kindertjes in de Sloppenwijken denken. Wij in zo’n luxe resort...
om 21 uur dit verslag op bed getypt, Mijn geliefde impalaatje Gerrit (zo noemt Tjitte de stelletjes) tv gekeken, en toen gaan slapen. Morgen gaan we de Sani pass op. Met mijn hoogtevrees!!!! Brrr